عقم گرفته از اين لجنزاري كه داريم توش دست و پا مي زنيم از لحظه اي كه خبر و خوندم تا الان حتي يك دم نتونستم از فكرش بيرون بيام
سالانه چند هزار كودك نا مشروع در كل جهان به دنيا ميايند ؟
 چند درصد اين كودكان از طريق ارتباط جنسي با محارم هستند؟
ولي فقط در جايي مثل ايران هست كه براي يك دخترسيزده ساله حكم سنگسار اعلام مي كنند
عمق فاجعه تا كجاست نمي تونم درك كنم
اما اينو مي دونم تقاص خونهاي به نا حق ريخته روپس مي دند
اينو ايمان دارم

من  خواب  ديده ام   كه  كسي  مي آيد

من  خواب   يك  ستاره  ي  قرمز  ديده ام

و پلك  چشمم  هي مي پرد

و كفشهايم  هي جفت ميشوند

و كور  شوم

اگر  دروغ  بگويم

من  خواب آن ستاره ي  قرمز  را

وقتي  كه  خواب  نبودم  ديده ام

كسي مي آيد

كسي مي آيد

كسي ديگر

كسي  بهتر

كسي كه  مثل  هيچ كس نيست  مثل  پدرنيست

مثل  انسي  نيست

مثل  يحيي  نيست

مثل  مادر  نيست

و  مثل  آن كسي ست  كه  بايد  باشد

و  قدش  از  درختهاي   خانه  ي معمار  هم  بلندتر است

و  صورتش از صورت امام زمان هم روشن تر    

و از  برادر   سيد  جواد  هم   كه رفته است

و رخت  پاسباني  پوشيده است  نمي ترسد

و  از  خود  خود سيد   جواد   هم  كه   تمام  اتاقهاي  منزل  ما  مال  اوست  نميترسد

و  اسمش  آن چنانكه  مادر  

در  اول  نماز و در آخر  نماز  صدايش ميكند

يا قاضي القضات است

يا حاجت الحاجات است

و ميتواند

تمام  حرفهاي  سخت  كتاب   كلاس  سوم  را

 با  چشمهاي  بسته  بخواند

و ميتواند   حتي  هزار  را  بي آنكه   كم  بياورد   از  روي  بيست ميليون بردارد

 ومي تواند   از  مغازه ي سيد  جواد   هر  چه  قدر جنس  كه لازم  دارد  نسيه  بگيرد

و ميتواند   كاري كند  كه  لامپ  الله 

كه  سبز بود  مثل  صبح  سحر  سبز  بود

دوباره  روي  آسمان   مسجد  مفتاحيان   روشن شود

آخ ...

چه  قدر  روشني  خوبست

چه قدر روشني خوبست

و من  چه قدر  دلم  مي خواهد

كه  يحيي

يك چارچرخه   داشته  باشد  

و يك  چراغ  زنبوري

و من  چه قدر  دلم ميخواهد 

كه روي  چارچرخه ي يحيي  ميان  هندوانه ها  و خربزه ها  بنشينم

و دور  ميدان  محمديه  بچرخم

آخ ...

چه  قدر  دور   ميدان  چرخيدن خوبست

چه  قدر  روي  پشت بام   خوابيدن  خوبست

چه  قدر  باغ  ملي   رفتن  خوبست

چه  قدر  مزه ي  پپسي  خوبست

چه  قدر  سينماي  فردين  خوبست

و من  چه  قدر   از همه ي  چيزهاي  خوب   خوشم  مي آيد

و من چه  قدر  دلم  ميخواهد  

كه  گيس  دختر   سيد  جواد  را  بكشم

چرا من  اين همه  كوچك  هستم

كه  در خيابانها  گم  ميشوم

چرا  پدر  كه  اين همه  كوچك  نيست

و در خيابانها  هم گم نمي شود

كاري نمي كند  كه آن  كسي  كه  بخواب  من آمده ست  روز  آمدنش  را  جلو بياندازد

و مردم  محله  كشتارگاه  كه  خاك  باغچه هاشان  هم خونيست

و آب حوض هاشان  هم خونيست

و  تخت  كفش هاشان هم خونيست

چرا  كاري نمي كنند

چرا كاري نمي كنند

چه  قدر  آفتاب  زمستان  تنبل  است

من  پله هاي  پشت بام  را  جارو كرده ام

و شيشه هاي  پنجره  را  هم شسته ام

چرا پدر   فقط   بايد  

در خواب   خواب  ببيند

من  پله هاي    پشت  بام  را  جارو كرده ام

و شيشه هاي  پنجره  را هم  شسته ام

كسي مي آيد

كسي مي آيد

كسي كه در دلش  با ماست در  نفسش با ماست در  صدايش  با ماست

 

يك هفته كامل تو خونه موندم
بي خيال كار و همه دنگ ودونگ هاي ديگه
تا تونستم خوابيدم و به غير از پياده روي هيچ كار مثبت ديگه نكردم
خودم هم نمي دونم با اين همه كار عقب افتاده چه كار كنم
چقدر اي ميل جواب نداده
چقدر كارهاي ديگه اما نمي دونم اصلا دست و دلم به كار نمي ره چرا خدا عالمه 
 يه چيزديگه ببينم فراموش كردن از اساس دوست داشتنه ؟؟؟؟

اين سوال هر روز و هر شب من است
چرا فكر مي كردم هميشه با من خواهي ماند؟
چرا فكر مي كردم هميشه با تو خواهم ماند؟
چرا فكر مي كردم روزگار هميشه بر وفق مراد ما خواهد بود؟
چرا فكر مي كردم هيچ برگي از شاخه نخواهد افتاد؟
چرا روزي كه مي توانستم برايت نامه بنويسم ننوشتم ؟
چرا بي اعتنا از كنار تو گذشتم و تو را نديدم ؟
اين سوال هر روز وهر شب من است
چرا بهار منتظر من نماند تا سبز شوم؟
چرا دفترچه خاطراتم از اسم تو خالي شده ؟
چرا هيچ كس صدايم را نمي شناسد ؟
چرا اينه ها تاريكي درون مرا نشان نمي دهند ؟
سوال هر روز و هر شب من اين است
چرا شبانگاهان مثل شمع به ياد تو سرا پا اشك .و آه مي شوم اما صبح كه افتاب به پنجره اتاقم سرك مي كشد
تو را از ياد مي برم و دوباره مثل ديروز مي شوم؟

منجي خواهي منجي پرستي
اين كه بالاخره روزي كسي خواهد امد و ايران را از وضعيت موجود نجات خواهد داد
اعتقاد به منجي موعود پيش فرض اكثر اديان مي باشد از كليميان كه اعتقاد به نجات دهنده دارند تا مسيحان كه معتقدند مسيح به اسمان ها رفته
و حتي فرقه هايي مانند بهايي كه به يك نجات دهنده و امدن او ايمان دارند
ولي باور منجي و نجات دهنده در ميان شيعيان بويژه ايرانيان ريشه ديرينه دارد و ظهور مهدي موعود و ايمان به غيبت كبري ايشان قدمتي به اندازه طول عمر شيعگي دارد
اصولا شيعه يعني منتظر ظهور مهدي بودن
پس چه بهتر كه از اين اعتقاد استفاده كرد
چه بهتر كه روز تولد مهدي را كه با دهم مهر و شروع جشن مهرگان يكي شده به فال نيك گرفته و جماعتي را دل خوش كرد
براي ملت خسته و دل خون ايران چه تفاوتي مي كند منجي مهدي باشد يا جرج بوش و يا يك هموطن با يك نام باستاني ذهن ملت را مدتي به خود مشغول نمايد
اهورا نماد پاكي مظهر فدرت نيك كه همواره بر اهريمن پيروز شده
و براستي مغز متفكري كه اين مدت كارناوال هخا را با بازي جناب اهورا خالقي به راه انداخته بسيار با نياز هاي جامعه ايراني و مسايل كنوني موجود در ايران اشنا بوده
من كه به نوبه خود به ايشان از جهت اين سناريو تبريك مي گوييم
اما به قول عوام با حلوا حلوا گفنت دهان شيرين نميشه

 ديروز را دانسته آمديم امروز ندانسته عاشقيم و فردا روز را 
 اي رند مانده بر دو راهي دريا و دل خداي را چه ديده اي 
هي ميرسم كنار ستاره و باز مقصدم جاي ديگري است
 هي ميرسم كنار دانستگي اما باز ندانسته عاشقم

يك سالي مي شد كه اين پيرزن ارمني به من اصرار مي كرد كه بريم كليسا شون اما وقتي به كاري اعتقاد نداشته باشم محاله انجام بدم
تا امروز كه اصلا نفهميدم چي شد يه وقت  به خودم امدم ديدم دارم شمع روشن ميكنم
نمي دونم تاثير فضاي انجا بود يا بوي عود كندر پخش شده در محيط كه بي اختيار اشكاي من سرازير شد
ولي هر چه بود سبك شدم
و ديگه اينكه از ش خيلي خوشم امد
شايد از اين هفته هر شنبه بعد از ظهر برم

ديدي آنرا كه تو خواندي به جهان يارترين
سينه را ساختي از عشقش سر شار ترين
 آنكه ميگفت منم بهر تو غمخوار ترين
چه دل آزار ترين شد!چه دل آزار ترين

خاله سوسكه لپ قرمزي چادر زري كجا ميري
مي روم به همدون شو كنم به رمضون
نون گندم بخورم منت بابا نكشم
.......
..........
اگه من زنت بشم سر و همسرت بشم منو با چي مي زني